piątek, 30 listopada 2012

Koniec obowiązywania ustawy antykryzysowej - jakie skutki dla pracodawców i jakie korzyści dla pracowników?



Czym była ustawa antykryzysowa?
Ustawa o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego, w myśl której pracodawca mógł zawrzeć z pracownikiem dowolną liczbę umów na czas określony, które łącznie nie mogły trwać dłużej niż 24 miesiące. Ustawa antykryzysowa obowiązywała od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2012 r. 

Co się zmieniło?
Z końcem grudnia 2011 r. przestała ona obowiązywać. Dlatego począwszy od 1 stycznia 2012 pracodawcy ponownie muszą stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące umów na czas określony. 


Co to oznacza?
Od 1 stycznia 2012 r. pracodawca może zawrzeć  z pracownikiem najwyżej 2 kolejne umowy na czas określony, natomiast trzecia umowa, choćby zawarto ją na czas określony, i tak przekształci się z mocy prawa w umowę na czas nieokreślony. Dopuszczalne jest zatem 2-krotne zatrudnienie pracownika na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony (jeżeli przerwa między jedną umową a drugą nie przekracza 1 miesiąca). Nie ma natomiast limitu określającego, że umowa na czas określony może trwać maksymalnie 2 lata.

Jak liczyć umowy zawarte na czas określony? Która umowa będzie umową na czas nieokreślony?
Nie ma znaczenia, ile umów o pracę na czas określony było zawartych pomiędzy stronami w okresie obowiązywania ustawy antykryzysowej. Od 1 stycznia 2012 r. liczenie umów o pracę na czas określony zaczyna się od nowa. Tylko w jednej sytuacji jest inaczej - umowa na czas określony zawarta przed 31 grudnia 2011, która obowiązuje 1 stycznia 2012 będzie pierwszą umową na czas określony liczoną do puli umów nieobjętych ustawą antykryzysową, po drugiej umowie na czas określony kolejna będzie musiała być umową na czas nieokreślony.

Chyba, że umowa była zawarta przed wejściem w życie ustawy antykryzysowej a termin jej rozwiązania przypadał po 31 grudnia 2011, do takiej umowy ustawa antykryzysowa nie ma w ogóle zastosowania. W takiej sytuacji  stosuje się zapisy Kodeksu pracy, tj. ustaw obowiązujących w okresie przed wprowadzeniem ustawy antykryzysowej.

Obniżenie wymiaru czasu pracy i przestój ekonomiczny
W tych dwóch sytuacjach zniesienie ustawy antykryzysowej także działa na korzyść pracownika.
W czasie obowiązywania ustawy antykryzysowej pracodawca podczas przejściowych trudności finansowych miał możliwość obniżenia pracownikom wymiaru czasu pracy, wynikającego z ich umów o pracę, co było prawomocnie związane z proporcjonalnym obniżeniem wysokości wynagrodzenia. Mógł tego dokonać bez zgody pracownika. Od 1 stycznia 2012 r. nie ma takiej możliwości, obniżenie wymiaru czasu pracy, i co za tym idzie obniżenie wysokości płacy, nie może nastąpić bez zgody pracownika. Od tego dnia pracodawca, który będzie chciał obniżyć pracownikom wymiar etatu musi stosować w tym zakresie przepisy Kodeksu pracy. 

Podobnie podczas przestoju ekonomicznego. Do 31 grudnia 2012 pracodawca będący w przejściowych trudnościach finansowych mógł stosować przestój ekonomiczny[1] na podstawie indywidualnej, pisemnej zgody pracownika. Natomiast od 1 stycznia 2012 r. stosowanie takiego przestoju jest już niedopuszczalne. Od tego dnia pracodawca jest zobowiązany stosować tylko przepisy o przestoju zawarte w Kodeksie pracy.


[1] Przestój ekonomiczny jest zdefiniowany jako niewykonywanie pracy przez pracownika pozostającego w gotowości do pracy z przyczyn ekonomicznych niedotyczących pracownika i może być stosowany przez okres maksymalnie 6 miesięcy.
Obraz: http://img.interia.pl/biznes/nimg/d/2/Sad_Najwyzszy_wyjasnil_5608354.jpg

1 komentarz:

  1. Nasuwa się pytanie czy jeśli pracodawca zmieni mi nazwę stanowiska i zakres to i tak 3 umowa musi być na czas nieokreślony czy nie ?

    OdpowiedzUsuń